Goszcząc u brata w Warszawie postanowiłem pokazać starszej córce „trochę” stolicy. Prócz zwiedzania kilku tradycyjnych miejsc, wśród których znalazł się również nasz poczciwy Pałac Kultury i Nauki (jazda archaiczną windą, pan windziarz i wentylatorek zamontowany topornie do ściany przeszły już do historii tego pobytu), postanowiłem zajrzeć na Dworzec Centralny. Ciekawość moja była podyktowana ciągłym narzekaniem stołecznych żuli na jakość kwaterunku jaki zapewnia im stołeczne miasto. Cóż, mogę powiedzieć tylko, że w pełni się z nimi zgadzam. Syf jakich mało. Obraz dworca współgra z ogólnym krajobrazem Warszawy. Wstyd. A myślałem, że to ja mieszkam na za przeproszeniem zad… Ale sam jestem sobie winien. Brat ostrzegał! – „Warszawa to głęboki Wschód”, mówił. Tyle, że mi „głęboki” skojarzyło się z „dalekim” i doprawdy nie wiem jakim cudem pomyślałem o… Japonii!!! Jak się okazało, niesłusznie…