Tom Vasel, znany recenzent gier planszowych, umieścił dzisiaj na swoim kanale w serwisie YouTube wideorecenzję gry Kazaam wydaną przez Wolf-Fang, której autorami są Małgorzata i Tomasz Majkowscy. Tom mieszka obecnie w Korei i jest znany w planszówkowym świecie jako autor ogromnej ilości recenzji gier (zarówno w formie pisanej, jak i w formie wideo). Jest także twórcą oraz gospodarzem podcastu The Dice Tower .

Do Ryzyka mam stosunek szczególny – mógłbym rzec sentymentalny. Ryzyko było bowiem pierwszą planszówką w jaką miałem przyjemność zagrać z tak zwanej górnej półki cenowej.

Wcześniej grałem w warcaby i moją największą miłość - szachy. Były też oczywiście gry Sfery i Encore. Ale powiem szczerze żadna z nich nie wzbudziła u mnie takich emocji jak właśnie Ryzyko. A przygoda z Ryzykiem zaczęła się niewinnie. Jako młody chłopak, na jednym z wakacyjnych wyjazdów zobaczyłem w nadmorskich sklepikach dwie gry w dużych pudłach. Kolorowe, solidnie wydane. Jedną z nich było Stratego, drugą Ryzyko. Na to drugie zachorowałem na amen. Zaważyła na tym duża mapa świata i piękne figurki wojsk rodem z epoki napoleońskiej. Długo zbierałem fundusze na jej zakup, ale w końcu cel został osiągnięty.

Pamiętam jak na letnich i zimowych obozach sportowych zdarzało nam się żartować podczas posiłków na temat niedojedzonych resztek. Powiedzonka „lepiej dojedzcie te kotlety, bo inaczej jutro będą mielone”, albo „jak znowu zostawicie pomidory to jutro będzie pomidorowa” były raczej na porządku dziennym i (chyba) nie miały wiele wspólnego z prawdą (chociaż jakimś dziwnym zrządzeniem losu faktyczne „menu” pokrywało się z żartobliwymi zapowiedziami).

Dlaczego o tym piszę? Otóż ostatnio mam wrażenie, że na światowym rynku gier mamy podobną tendencję.