| Napisany przez uiek,
z 18-02-2008 02:00
|
 Data: 02.02.2008
Godzina: 21:09
Miejsce: siedzące przy komputerze
uiek: planujesz dzisiaj wygrać jakąś aukcję na Allegro?
pomimo: chodzi ci o flixa?
(…)
uiek: tak (…)
pomimo: weź go, ja muszę oszczędzać (…)
uiek: ok, wielkie dzięki :)
(…)
Oto jak można na Allegro uniknąć niepotrzebnego podbijania ceny ;) Wiedząc doskonale, że Pomimo także wyszukuje i wykupuje gry na Allegro wolę ustalić, czy czegoś nie chce kupić. Skoro i tak nabywca może być tylko jeden, to po co mamy nawzajem podbijać niepotrzebnie stawkę?
Tym oto „szachrajskim” sposobem w moje ręce trafiła gra Flix, dwuosobowa gra wydana w 1995 roku przez MB Games. „MB Games?” - możecie zapytać zdziwieni – „Przecież oni wydają same nijakie gry, w stylu Bitwy Morskiej czy Upiornego zamczyska!”. Owszem, ale czasem do ich oferty trafiają gry niezwykłe. W moim odczuciu taką właśnie grą jest Flix. Powodem mojego zainteresowania tym tytułem była osoba, która stworzyła ową grę – Kris Burm - autor wspaniałego Projektu GIPF. Kris jest moim zdaniem prawdziwym Maestro wśród współczesnych twórców gier logicznych. Kiedy tylko poznałem jego gry postanowiłem, że ilekroć spotkam kolejne gry jego autorstwa to postaram się je zdobyć. Tak było i tym razem.
Pudełko i jego zawartość
W stosunkowo dużym pudełku znajduje się trzyczęściowa plansza, łącznik, 18 kulek, oraz dwie łopatki. Wszystko to wykonane z plastiku, który chyba zna każdy, kto kiedykolwiek miał do czynienia z grami sygnowanymi niebiesko czerwonym znaczkiem MB Games. Ich wykonanie nie jest super jakości i pozostawia wiele do życzenia (o czym chociażby świadczy to, że jeden z elementów planszy nie jest dokładnie odlany i ma dziurę), jednak gra pomimo swoich 13 lat wygląda całkiem nieźle.
Ale o co chodzi?
Po złożeniu planszy (które samo w sobie jest swego rodzaju zabawą) otrzymujemy sześciokątną planszę o przekątnej około 42cm. Każdy gracz otrzymuje 9 kulek w swoim kolorze (czerwonych bądź żółtych), które umieszcza w swoich otworach startowych. Grający biorą jeszcze po trójkątnej łopatce i zaczynamy.
 Przed rozpoczęciem rozgrywki.
Gracze na zmianę wystrzeliwują z otworów kulki do momentu kiedy jeden z grających nie ułoży ze swoich kulek trójkąta. Gra się wtedy natychmiast kończy, a gracz ten zostaje zwycięzcą.
Warto także wspomnieć, że plansza się kręci na kółkach, dzięki czemu gracz nie musi wstawać od stołu, aby znaleźć się na pozycji dogodnej do strzału. Zamiast tego lekkim ruchem obraca całą konstrukcję i gotowe.
I to wymyślił Kris Burm?
Jak już zapewne doskonale widać, Flix grą logiczną nie jest (chociaż jako fan twórczości Krisa dostrzegam we Flixie pewne powiązania z GIPFem, jednak nie o nich ma być niniejszy tekst). Jest to raczej wesoła i prosta gra, w której gracze muszą poza zręcznością w strzelaniu wykazać się umiejętnością kombinowania. Otóż związane jest to z tym, że otwory na kulki są trójkątne, przez co kulki można wystrzelić tylko w 3 kierunkach. Dlatego dostanie się na upragnione miejsce wymaga kilku posunięć. Niestety tutaj znaczną role odgrywa nasza zręczność i szczęście.
Nie raz mogłoby wydawać się, że do zwycięstwa pozostał nam jeden prościutki, banalny, wręcz dziecinnie łatwy ruch. Pac! I… O nie!!! Gdzie ta @#$%%^&* poleciała? I znowu muszę zaczynać wszystko od nowa…
 Leeeci! Ciekawe gdzie tym razem wyląduje.
Jednak jest to wliczone w rozgrywkę i trudno tutaj mówić o przewadze jednego gracza nad drugim ponieważ kulki często zachowują się nieobliczalnie. Czasem spokojnie lądują tam gdzie chcemy, a innym razem odbijają się jak szalone. Mimo, iż mamy wrażenie, że zawsze uderzamy z taką samą siłą to kulka udowadnia nam coś innego. Oczywiście z fizycznego punktu widzenia nie jest to możliwe i tutaj zawodzi nasze subiektywne postrzeganie przyłożonej siły, ale w trakcie rozgrywki odnosi się zupełnie odmienne wrażenie.
Flix to także gra w blokowanie. Nie możemy jedynie skupić się na swoich kulkach, ponieważ doprowadzi nas to do przegranej. Musimy równocześnie składać trójkąty, ale utrudniać też to zadanie przeciwnikowi. Co ciekawe, nie wiedzieć czemu, kulki są o wiele bardziej posłuszne kiedy mają „przeszkadzać” niż pomagać. Może taka ich kulana natura…
Rozgrywka we Flix jest na tyle szybka, że rozgrywa się kilka partii pod rząd. I jest przy tym na tyle wciągająca, że nie obejrzycie się kiedy minie godzina. Czasem partię można zakończyć w czterech ruchach, a czasem wymaga ona skomplikowanych lotów, dzięki czemu każda rozgrywka jest inna, nawet pomimo pozornie takich samych otwarć.
Podsumowując
Uważam, że Flix jest bardzo udanym zakupem, za 25zł + koszty przesyłki otrzymałem ciekawą grę zręcznościową, przy której wspaniale się bawię i kombinuję. Do tego świadomość faktu, że jest to dzieło jednego z najwybitniejszych autorów gier tylko poprawia moje zadowolenie z faktu nabycia jej.
Po raz kolejny okazało się, że warto śledzić Allegro. W tym ogromnym śmietnisku można znaleźć prawdziwe perełki…
Archiwalne komentarze:
|
(0 głos)
Dla mnie, pierwsze kilka partii polegało na obracaniu planszy... Sęk w tym, że wypatrywałąm osbie odpowiedniej kulki, która by pasowała do uzupełnienia trójkąta lub zablokowania uika, ale po obróceniu plaszny, orientowałam się, że źle patrzyam. Porównywałam kierunek lotu kulki od ściany a nie rogu trójkąta, w którym była.
Kulka zawsze wylatuje przez róg trójkąta a nie ścianę!!!
Oczywiście kończyło się to zawsze kombinowaniem nad innym ruchem, który by mi mniej utrudniał życie.
'uiek: planujesz dzisiaj wygrać jakąś aukcję na Allegro?
pomimo: chodzi ci o flixa?
(…)
uiek: tak (…)
pomimo: weź go, ja muszę oszczędzać (…)
uiek: ok, wielkie dzięki :)
(…)'
lol, bolesnie sie nauczylem przeprowadzac taka rozmowe z Al-em zanim kupie zalicytuje na niemieckim ebay-u :-)