| Napisany przez khaox,
z 14-07-2008 21:00
|
 Małe i zgrabne karcianki są doskonałym sposobem na zarażeniem karciano-planszówkowym hobby niczego nie spodziewających się znajomych. Idealnie do tego opisu pasuje „Gang bobrów” („Beaver Gang”), przeznaczona dla dzieci gra wydana w 2002 roku przez Amigo. Przeznaczenie zdaje się poświadczać zarówno kolorowa szata graficzna jak i to, że gra jest dla graczy od lat 6. Nie raz jednak zwracaliśmy uwagę, że przy grach dla dzieci doskonale bawią się również dorośli i tak właśnie jest w przypadku Gangu Bobrów.
ZawartośćNie będzie tutaj dużo do opisywania. Gra składa się z 66 kart, z czego większość stanowią karty z cyframi od 0 do 9. Talię uzupełnia 21 kart specjalnych w 3 rodzajach. Dodatkowo w pudełeczku znajdziemy bloczek do notowania wyników oraz instrukcję.
Zanim przejdę do dalszego opisu warto zauważyć, że gra jest dostarczana w klasycznym jak na Amigo pudełeczku. Zaletą jest jego wytrzymałość, z drugiej strony jak każde tak składane pudełko ma tendencję do otwierania się. Pomocna więc będzie gumka recepturka (nie dołączona do gry).
Przebieg gry
Rozgrywka składa się z 3 rozdań. Na początku rozdania każdy z graczy otrzymuje po 4 losowe karty i bez zaglądania układa z nich rząd przed sobą. Pozostałe karty formują stos na środku stołu. Następnie każdy może obejrzeć 2 najbardziej zewnętrzne własne karty, 2 pozostałe karty gracza pozostają tajemnicą.
W ramach swojego ruchu gracz może pociągnąć nową kartę ze stosu kart nowych. Następnie ogląda ją i może wykonać jedną z poniższych opcji:
odrzucić ją na stos kart odrzuconych
zamienić z jedną z leżących przed graczem kart. Dotychczas posiadana karta zostaje odrzucona na stos kart odrzuconych
jeżeli jest to karta specjalna wykonać związaną z nią akcję
Zamiast dociągać nową kartę gracz może też wziąć kartę leżącą na wierzchu stosu kart odrzuconych pod warunkiem, że nie jest to karta specjalna. Zamienia wtedy nową kartę z jedną z własnych, zastępowana karta zostaje odrzucona.
Po swoim ruchu gracz może zadecydować o końcu rozdania stukając w stół. Pozostali gracze mają jeszcze po jednym ruchu. Na koniec rozdania gracze odkrywają leżące przed nimi karty i sumują ich wartości. Jeżeli wśród odkrytych kart są karty specjalne przed sumowaniem należy je zamienić na inne, dociągnięte ze stosu.
Gracz, który po 3 rozdaniach ma najmniej punktów wygrywa grę. Dla kompletności opisu warto też opisać karty specjalne:
- wymiana (najczęściej występująca) – gracz może zamienić jedną z własnych kart na kartę innego gracza. Oczywiście bez podglądania
- lupa – dzięki niej możemy podglądnąć jedną z własnych kart
- 2x – możemy wziąć następną kartę i jeżeli nam nie odpowiada dobrać drugą. W efekcie czego nasz ruch może się składać z dociągnięcia nawet 3 kart („2x” i 2 następne karty). Niestety, jeżeli zdecydujemy się odrzucić pierwszą dobraną kartę drugiej nie możemy odrzucić i musimy albo jej użyć albo podmienić na własną
Wrażenia
Gra jest bardzo prosta. Pełne zasady mieszczą się w kilku zdaniach. Nie ma tutaj super skomplikowanych i sprytnych zagrań i konsekwencji wynikających z detali zasad. Ot prosta karcianka, równie prosta jak „6 bierze!”. Ma jednak przewagę nad „6 bierze!” otóż jest zdecydowanie ładniejsza. Karty zdobią rysunki bobra walczącego z myszą. Im karta ma wyższą wartość tym bliższa zwycięstwa wydaje się mysz.
Przed pierwszą rozgrywką nie spodziewałem się większych emocji, zwykłe „dociągnij i wymień lub odrzuć”. Jednak później o sobie dał znać element pamięciowy i występujące od czasu do czasu wymiany między graczami. I to jest to, co czyni tę grę naprawdę przyjemną alternatywą dla nieco już spowszedniałego „6 nimmt!” i „Coloretto”. Brak jakichkolwiek przestojów, próba zapanowania nad własną pamięcią i chęć wyciągnięcia jak najlepszej sytuacji z kart dobieranych w ciemno. To naprawdę dobre połączenie sprawiające, że rozgrywka jest wesoła i lekka. Oczywiście nie powiem, że kupując Gang Bobrów możemy pozbyć się wszystkich innych imprezowych karcianek. Jeżeli jednak zastanawiamy się nad kupnem lekkiej gry na spotkania ze znajomymi powinniśmy rozważyć ją jako coś oryginalnego.
Na koniec bardzo miła cecha tej gry. Otóż w miarę ładnie sprawdza się na 2 osoby. Większość lekkich gier imprezowych ma problemy z zejściem poniżej 3 graczy, stają się suche i puste. Gang Bobrów wydaje się być w miarę dobrze skalowalny w dół. Zauważalnie zmniejsza się chaos wywołany wymianami, jednak główne źródło zabawy – pamięć i losowe karty – dostarczają wystarczająco dużo przyjemności.
Tytuł: Gang bobrów, Biberbande, Beaver Gang, Rat-a-Tat Cat
Autor: Ann i Monty Stambler
Wydawca: Amigo Spiele, Gamewright
Liczba graczy: 2-6
Złożoność: 1/5
Wykonanie: 4/5
Ocena ogólna: 3.5/5 (bardzo lekka, ale również bardzo przyjemna)
Profil gry na BGG: http://boardgamegeek.com/game/3837
Recenzja Bruno Faiduttiego: http://www.faidutti.com/index.php?Module=ludotheque&id=191
|
|
Komentarze użytkowników  |
|
Średnia ocena użytkownika
 (0 głos)
|
|
|
a to, że każdy znajomy chce zamówić dla siebie egzemplarz to też o czymś świadczy
